روشهای مقاوم سازی

برای مقاوم سازی سازه ها روشهای زیادی وجود دارد که برخی از روش های رایج درمقاوم سازی سازه ها در زیر شرح داده می شوند. قابل ذکر است که روش های مقاوم سازی مذکور در واقع متداول ترین روش های مشاور مقاوم سازی محسوب می شوند همچنین می توان برای مقاوم سازی دیوارها از وال پست استفاده کرد.

برای مقاوم سازی سازه ها روشهای زیادی وجود دارد که برخی از روش های رایج درمقاوم سازی سازه ها در زیر شرح داده می شوند. قابل ذکر است که روش های مقاوم سازی مذکور در واقع متداول ترین روش های مشاور مقاوم سازی محسوب می شوند همچنین می توان برای مقاوم سازی دیوارها از وال پست استفاده کرد.

مقاوم سازی با FRP

مقاوم سازی سازه­ ها به منظور تقویت آنها برای تحمل بارهای وارده ، بهبود نارسایی ­های ناشی از فرسایش، افزایش شکل پذیری سازه یا سایر موارد با استفاده از مصالح مناسب و شیوه ­های اجرایی صحیح انجام می گردد. استفاده از مواد کامپوزیت به شکل پلیمرهای مسلح شده با الیاف (Fiber Reinforced Polymers) که به اختصار FRP نامیده می شوند به عنوان یک روش مدرن مقاوم سازی و جایگزین مصالح سنتی و شیوه­ های موجود شناخته می شود.

مصالح FRP از ترکیب الیاف و رزین ساخته می شوند، در فرایند مقاوم سازی از رزین (رزین اپوکسی) برای ایجاد لایه یکپارچه، همچنین چسبیدن سیستم FRP به سطح بتن زیرین و ایجاد پوشش به منظور محافظت مصالح استفاده می شود. استفاده از FRP به دلیل وزن کم‏‏، سرعت اجرای بالا‏، مقاومت بالا و عدم ایجاد محدودیت معماری به خصوص در ساختمان های بتنی بسیار مورد توجه می باشد. شرکت رادیاب در نظر دارد تا اطلاعات مفید را در ارتباط با زمینه های متفاوت از این مصالح (FRP, Fiber reinforced Polymer composites) در اختیار مخاطبان خود قرار دهد.

مقاوم سازی با اضافه نمودن دیوار برشی و یا بادبند

استفاده از دیوار برشی بتنی و یا بادبند در ساختمان‌ها یکی دیگر از روش‌های مقاوم‌سازی سازه و مقاوم سازی ساختمان ها می‌باشد. به علت سختی بیشتر دیوار برشی نسبت به بادبند، تعداد دهانه‌های لازم برای تعبیه دیوار برشی کمتر از دهانه‌های لازم برای بادبند است که در نتیجه طرح مقاومسازی مشکلات کمتری در زمینه معماری بوجود می‌آورد. برای اتصال دیوار به ستون باید از خاموت یا بولت به عنوان برشگیر در ارتفاع ستون استفاده کرد. همچنین برای اتصال دیوار به سقف هم باید تمهیداتی اندیشید. نکته مهم دیگری هم که در مورد استفاده از دیوار برشی باید به آن توجه کرد این است که نیروی زیادی در پی دیوار برشی بوجود می‌آید، که برای انتقال این نیرو‌ها به زمین احتمالا نیاز به تعبیه شمع وجود دارد.

مقاوم سازی با استفاده از جداگرهای لرزه ای

نصب جداسازهای لرزه­ ای در تراز پایه ساختمان، با هدف جداسازی حرکتی بین سازه و زمین صورت می­ گیرد. جداسازهای لرزه ­ای، المان هایی هستند که سختی جانبی آنها نسبت به سختی محوری­شان بسیار کمتر می­ باشد، لذا با وقوع زلزله، این المان­ها میبایستی مانع انتقال نیرو به سازه­ ی اصلی­ شوند و سازه­ ی اصلی یک حرکت صلب را در حین وقوع لرزش­ های زمین تجربه نماید. عملکرد جداگرها فقط در محدوده خاصی از جرم و ارتفاع ساختمان مطلوب است و به همین دلیل این روش بصورت خیلی محدود و فقط برای ساختمانهای دارای وزن و ارتفاع مشخصی موثر بوده و به همین دلیل کمتر از سایر روش ها در جهان مورد استقبال کارشناسان قرار گرفته و درپروژه های بسیار کمی مورد استفاده قرارگرفته است. برای کسب اطلاعات بیشتر از این روش مقاوم سازی، صفحه جداسازی لرزه ای را مطالعه بفرمایید.

جداسازی لرزه ای چیست؟

جداسازی ضد لرزه ای یکی از روشهای کنترل ارتعاش لرزه ای در ساختمان ها و پلها با جداسازی سازه از زمین است. در این روش ، متفاوت از روشهای بازسازی و بهسازی لرزه ای سنتی ، افزودن سازه بر کاهش واکنش لرزه ای و همچنین نیروی و شتاب ورودی به سازه در اثر زلزله متمرکز است.

به عبارت دیگر ، اصل ضد زلزله جداسازی مبتنی بر ایجاد انعطاف پذیری بر اساس ساختمان در سطح افقی است و در عین حال از اجزای میرایی برای محدود کردن دامنه حرکت ناشی از زلزله استفاده می کند. ساختن ساختمان بر روی سیستم جداسازی لرزه ای می تواند از انتقال بیشتر حرکت افقی زمین به ساختمان جلوگیری کند (تاثیر زلزله را تا ۸۰ درصد کاهش می دهد) و در نتیجه شتاب شدید کف و جابجایی بین طبقه کاهش می یابد.

(رانش) رانش) این روش نیاز به نصب پارتیشن در طبقه اول ساختمان (ترجیحاً لایه فونداسیون) دارد. پس از نصب جداساز شوک ، تغییر شکل جانبی در آن متمرکز شده و تغییر شکل نسبی لایه فوقانی تا حد زیادی کاهش می یابد.

لازم به ذکر است که ضربه گیر تمام اندازه ساختمان را در بر می گیرد و نمی توان از آن برای بخشی از سازه استفاده کرد ، زیرا این تأثیر باعث تغییر در جابجایی دو قسمت ساختمان می شود.

به دلیل استفاده از این پارتیشن ها ، مدت زمان سازه ای که در آن از پارتیشن ها استفاده می شود ۲ تا ۴ ثانیه برآورد شده است. همچنین در ساختمان هایی که خاک بسیار ضعیف است یا ساختمان بسیار بلند است و ممکن است انعطاف پذیر نباشد ، استفاده از جداکننده بسیار مفید خواهد بود.

در جداسازی لرزه ای ، دوره تناوبی اصلی سازه با کمک تجهیزات بین روبنا و قسمتهای پایین دست آن افزایش می یابد ، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. بنابراین ، یک مکانیسم مصرف انرژی در سیستم جداسازی برای محدود کردن جابجایی و کاهش شتاب سازه نصب شده است.

Public Document

Number of times Signed
0
Number of Saves
0
Number of Downloads
19
Number of Views
178

This is version 1, from 5 months ago.

Suggest changes by making a copy of this document. Learn more.

Create Branch